به گزارش شهرآرانیوز، پس از اعمال تعرفههای گسترده توسط دونالد ترامپ، بسیاری از کشورها به دنبال دور زدن ایالات متحده و تقویت سیستم تجارت جهانی برآمدند. اتحادیه اروپا با بلوک مرکوسور آمریکای جنوبی توافقنامه تجاری امضا کرد، چین روابط خود را با کشورهای جنوب شرقی آسیا تعمیق بخشید و کانادا به دنبال نزدیکی بیشتر به پکن رفت.
با این حال، امید به بازسازی تجارت آزاد در حال کمرنگ شدن است. اکنون، اولویت اصلی، مهار قدرت صادراتی چین و پایان دادن به انحصار این کشور بر منابع استراتژیک حیاتی، از جمله اجزای دارویی، مواد معدنی کمیاب و تراشههای نیمههادی است.
ایالات متحده همچنان رقیب اصلی چین باقی خواهد ماند، اما کشورهای اروپایی و سایر نقاط جهان نیز در حال بررسی استراتژیهای خود، از جمله تعرفهها، یارانههای داخلی و کنترل صادرات هستند.
این جنگ تجاری پیامدهای اقتصادی گستردهای خواهد داشت. قیمت کالاها افزایش یافته، تولیدکنندگان با هزینههای بالاتر مواد اولیه مواجه شده و صادرکنندگان چینی و سایر کشورها بازارهای خود را از دست خواهند داد. خطر بزرگتر، استفاده چین از تسلط خود بر کالاهای حیاتی برای تلافی علیه کشورهایی است که مانع صادرات آن میشوند.
منتقدان معتقدند ترامپ با سیاستهای پراکنده و خصومت با متحدان طبیعی، استراتژی نادرستی را در پیش گرفته است. این رویکرد باعث بینظمی در سیاست تجاری آمریکا شده و امید است دولت بعدی تفکر استراتژیکتری را به این عرصه بیاورد.
این وضعیت پیچیده، نتیجه رشد چشمگیر چین است که اکنون یک سوم تولید صنعتی جهان را در اختیار دارد و صادرات آن از ۵ درصد در سال ۱۹۹۵ به ۲۰ درصد رسیده است. حتی آلمان نیز نگران رقابت با چین است.
برخی اقتصاددانان معتقدند راه حلی مسالمتآمیز وجود دارد: وادار کردن چین به کاهش پسانداز و افزایش مصرف داخلی از طریق شبکه تامین اجتماعی قویتر. این امر نه تنها رفاه چینیها را بهبود میبخشد، بلکه از سرازیر شدن سیل کالاها به سایر نقاط جهان جلوگیری میکند.
با این حال، تردیدهایی وجود دارد که آیا چین صرفاً به دنبال رفاه اقتصادی است یا اهداف ژئوپلیتیکی را دنبال میکند. سوابق چین در قطع صادرات عناصر کمیاب به ژاپن در سال ۲۰۱۰ و محدود کردن عرضه مواد معدنی در سال جاری، نشاندهنده توانایی این کشور در استفاده از تسلط تجاری خود به عنوان یک سلاح است. سخنان شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، مبنی بر «تقویت وابستگی زنجیرههای تولید بینالمللی به چین» و «ایجاد توانایی بازدارنده قوی علیه خارجیها»، این نگرانیها را تشدید میکند.